اصطلاح "اشتراک سفر" که اخیرا در ادبیات سفرهای درون‌شهری وارد شده است به معنی استفاده‌ی دو نفر از یک خودرو در مسیری است که هر دو، در ساعتی مشخص، قصد عبور از آن را دارند. اشتراک سفر خدمتی است که شرکت تپ‌سی به تازگی در تهران ارائه کرده است. البته در این خدمت که "لاین" نامیده می شود، راننده‌ی خودرو، صرفا نقش ارائه کننده‌ی خدمات را دارد و خود، جزءِ افرادی نیست که می خواهد سفرش را با دیگری به "اشتراک" بگذارد.

این توضیح از آن جهت مطرح شد که عبارت اشتراک سفر در خارج از ایران گاهی به معنای اشتراک یک سفر بین راننده و مسافر است. به این معنا که راننده ای که قصد دارد به محل کار یا منزل خود برود، به عنوان یک کمک اجتماعی، یک نفر دیگر را نیز که هم‌مسیرش است با خود همراه می کند تا در مصرف سوخت و استفاده از خودرو صرفه‌جویی شده باشد.
ایده‌ی اولیه اشتراک سفر در جهان هدفی غیر از ایجاد درآمد برای رانندگان داشت. در ابتدا، اعتقاد بر آن بود که وقتی مالک یک خودرو، در یک مسیر فرد دیگری را با خود همراه می کند، در اصل دارد به مسئولیت اجتماعی خود عمل می کند. این مسئولیت اجتماعی چند هدف را دنبال می کرد:

  1. کاهش تردد خودروها (ترافیک) در معابر شهری
  2. کاهش مصرف سوخت به ازای هر مسافر
  3. کاهش گسترش بی‌رویه‌ی زیرساخت‌های حمل و نقل و جاده‌سازی در شهرها
  4. کاهش آلودگی هوا در شهرهای بزرگ

اشتراک سفر با هدف مسئولیت اجتماعی هنوز برای بسیاری در خارج از ایران جذابیت دارد. بر همین اساس، حتی اپلیکیشن‌های مسیریابی مانند وِیز (Waze) نیز به فکر ارائه خدمات اشتراک سفر افتاده اند، تا شاید بتوانند به سلامت محیط زیست شهری کمک کنند. ویز که در سال 2013 توسط گوگل خریداری شد چند وقتی است تلاش می کند تا به رانندگان و مسافرانی که از ویز برای مسیریابی استفاده می نمایند خدمت اشتراک سفر را به شکلی جذاب‌تر از تاکسی‌های اینترنتی ارائه کند. مدیران ویز می گویند اپلیکیشن آن‌ها به زودی به کاربران این امکان را خواهد داد که اگر می خواهند با هم سفر کنند، گزینه‌های متنوع‌تری برای انتخاب راننده و مسافر داشته باشند.

در شهرهای بزرگ و پرجمعیت ایده اشتراک سفر بسیار پرطرفدار است. به عنوان نمونه در شهر هفت میلیون نفری چنای در شرق هند، پنج شرکت بزرگ فناوری اطلاعات به تازگی وارد صنعت اشتراک سفر شده اند. عللی که این پنج شرکت برای توجیه ورودشان به چنین بازاری ارائه داده اند عبارتند از: صرفه‌جویی در هزینه‌ها، افزایش امنیت (به خصوص برای خانم‌ها)، مسائل محیط زیستی (مانند کاهش ترافیک و آلودگی) و گپ و گفت‌ با افراد جدید که در خلال سفر اتفاق می افتد.

در مورد هزینه‌ها، شرکت هیتچ (Hytch) در گزارشی خبری که در سپتامبر منتشر شده است آمار جالبی می دهد. طبق این آمار، این شرکت با یک طرح تشویقی که در زمینه اشتراک سفر ارائه داده است، توانسته در شهر میدل تنسی در ایالت تنسی آمریکا، ظرف شش ماه معادل 82776 اصله درخت صرفه‌جویی کند. این شرکت می گوید مسافران بیش از 3.7 میلیون مایل را با هم سفر کرده اند و روی هم رفته به اندازه‌ی 126 هزار دلار صرفه‌جویی نموده اند.

مدیرعامل این شرکت گفته است با توجه به این که همه از ترافیک بیزارند، همه از تراکم جمعیت دوری می کنند و همه هوای پاک را دوست دارند، شرکت او راه‌حل اشتراک سفر را به همگان پیشنهاد می دهد تا بللکه خودروی کمتری وارد خیابان‌های شهر شود. این شرکت در طول کمپین خود به همه کسانی که سفرشان را با دیگری به اشتراک می گذارند به ازای هر سفر مقداری پول از طریق اپلیکیشن خود جایزه می دهد تا همه تشویق شوند در داخل شهر با هم سفر کنند.

خدمت اشتراک سفر امروزه توسط شرکت‌های بزرگی مانند اوبر، لیفت و کریم نیز در شهرهای بزرگ جهان ارائه می شود. در ایران، تپ‌سی پیشتاز این خدمت است. مدیران تپ‌سی با فرمولی که سفرهای به اشتراک گذاشته شده را ارزان تر می نماید مسافران را ترغیب به استفاده از خدمت جدید خود "لاین" می کند. از سوی دیگر فرمول هزینه به گونه ای طراحی شده که سفیران (رانندگان) تپ‌سی نیز درآمدشان افزایش پیدا کند. همه این فعالیت‌ها به این امید است که با استقبال شهروندان تهرانی از تپ‌سی لاین اهدافی را که شرکت‌های مشابه در دنیا دنبال می کنند – کاهش ترافیک و آلودگی هوا – محقق شود.